فضای ابری و قوانینی که حریم خصوصی شما را تهدید می کنند

فضای ابری اصطلاحی است برای توصیف شبکه جهانی از سرورها، که هر کدام از این سرورها یک دستور العمل مشخص دارند.

 
امنیت فضای ابری
امنیت فضای ابری

ابر یک موجودیت فیزیکی نیست، بلکه یک شبکه گسترده از سرورهای از راه دور در سراسر کره زمین است که به هم متصل شده‌اند و قصد دارند به عنوآن‌یک اکو سیستم عمل کنند. این سرورها برای نگهداری و مدیریت داده‌ها، اجرا و یا ارایه محتوا یا خدماتی مانند پخش ویدیو، پست الکترونیکی، نرم‌افزارهای اداری، یا وب سایت‌های ارتباط‌جمعی طراحی‌شده‌اند. در فضای ابری شما می‌توانید به‌صورت آنلاین به داده‌های دستگاه شخصی خود بر روی هر دستگاهی که متصل به اینترنت است دسترسی داشته باشید. اطلاعات شما هرجایی که بخواهید و در هرزمانی که به آن‌ها نیاز دارید  در دسترس شما قرار خواهد گرفت.

فضای ابری در دهه 50 میلادی

کامپیوترهای غول‌آسا را به خاطر دارید؟ هسته مرکزی این کامپیوترها به‌واسطه اشتراک‌گذاری منابع بین چند کاربر به دست می‌آمد، اما سهم بیشتر پردازش، مربوط به کامپیوتر مادر بود. به‌وسیله این اشتراک‌گذاری سرعت پردازش و فضای ذخیره‌سازی افزایش می‌یافت. پس شاید بهتر است بگوییم که فضای ابری در دهه 50 متولد شده است اما به شکل یک نسخه ضعیف و سطح پایین از فضای ابری حال حاضر. کسب‌وکارهای مختلف از چهار روش برای استقرار منابع ابری استفاده می‌کنند.

  • یک فضای ابری عمومی وجود دارد که منابع و داده‌ها را به اشتراک می‌گذارد و خدمات را به عموم مردم در اینترنت ارائه می‌دهد.
  • یک ابر خصوصی که برای یک‌نهاد خاص طراحی‌شده و خدمات خود را به کاربران همان سازمان ارائه می‌دهد و مدیریت این فضای ابری نیز اغلب از داخل سازمان انجام می‌شود و وابسته به اهداف آن‌ها است.
  • فضای ابری هیبریدی خدمات را بین ابر عمومی و یک ابر خصوصی به اشتراک می‌گذارد و اغلب زمان‌هایی که یک شرکت یا سازمان نیاز به گسترش و رشد سرویس‌های خود دارد استفاده می‌شود.
  • یک ابر اجتماعی که منابع را فقط بین سازمان‌ها، مانند مؤسسات دولتی تقسیم می‌کند.

چگونه قوانین فضای ابری به حریم خصوصی شما آسیب خواهد رساند؟

قوانین فضای ابری هرگونه حفاظت از داده‌های شمارا در خارج از مرز کشورتان از بین می‌برد و به ادارات دولتی اجازه می‌دهد تا داده‌های شمارا به دست آورند و انتخاب کنند که در چه جایی آن‌ها را استفاده کنند. همچنین اساساً این قوانین نحوه دسترسی پلیس به داده‌های به‌دست‌آمده را توسط شرکت‌های خصوصی مانند فیس‌بوک، گوگل و غیره تغییر می‌دهد. بنابراین شاید بهتر است بدانیم که قوانین فضای ابری چیست و چگونه حریم خصوصی ما را از بین می‌برد؟

قوانین فضای ابری بدون کوچک‌ترین هیاهویی تصویب شده است. به این معنی که میزان قابل‌توجهی از شهروندان هرگز از آن خبردار نشده‌اند، چه برسد به این‌که درک کنیم که چگونه این قوانین حریم خصوصی داده‌ها را به‌شدت تغییر می‌دهد. در این مقاله پرولاین قصد دارد که برخی از واقعیت‌ها و حقایق کلیدی این قوانین را با شما در میان بگذارد.

  • حذف حفاظت از داده‌های در خارج از مرز کشور

نیروی انتظامی می‌تواند بدون توجه به محل ذخیره‌سازی اطلاعات، آنها را درخواست کند. این اطلاعات می‌تواند فعالیت‌ها و داده‌های شما در فیس‌بوک، گوگل، سرورهای پست الکترونیکی، مکالمات تلفنی فوری و … باشد. تا قبل از تصویب قوانین فضای ابری، درخواست‌های داده نیاز به یک پیمان مشترک حقوقی با دولت‌های دیگر داشت. این پیمان حقوقی MLAT نام دارد. MLAT قوانین اشتراک‌گذاری داده‌ها بین دو کشور، ازجمله انواع داده‌ها و متن درخواست را تعریف می‌کند.

قوانین فضای ابری قانون MLAT را تغییر می‌دهد و به دولت اجازه می‌دهد تا بتواند به روابط ” اجرایی” با کشورهای دیگر که از قوانین MLAT موجود فراتر می‌روند، وارد شود. نتیجه این است که هر سازمانی می‌تواند از هر شرکت فن‌آوری اطلاعات درخواست کند تا داده‌های کاربر را بدون در نظر گرفتن مکان، تحویل دهد.

  • زمان فرآیند درخواست اطلاعات را کاهش می‌دهد.

قوانین فضای ابری بدون شک روند کسب داده‌ها را بالا می‌برد. گاهی، تکمیل یک درخواست MLAT می‌تواند ماه‌ها طول بکشد. گاهی اوقات داده‌ها بعد از طی شدن  زمان فرآیندهای درخواست داده،  منسوخ یا بی‌مصرف می‌شوند. کاهش زمان پردازش داده‌ها می‌تواند به پلیس اجازه دهد سریع‌تر جرائم را حل کند ، یا حتی برخی از آن‌ها را متوقف کند.

  • فرآیندتجدیدنظر محدود دارد

تنها دو ماده در قوانین فضای ابری وجود دارد که به شرکت‌های فناوری اطلاعات اجازه درخواست داده را می‌دهد:

  1. اگراین فرد شهروند آمریکایی نباشد و در آمریکا ساکن نشود،
  2. افشای داده‌ها، ارائه‌دهنده را در معرض خطر نقض قانون در کشور خود قرار ندهد.

 شرکت‌های فن‌آوری در حال حاضر در میان دولت آمریکا و کشورهای میزبان خارجی خود گرفتارشده‌اند. ازآنجاکه شرکت‌های تکنولوژی در  قوانین فضای ابری مقرراتی دارند تا هرگونه درخواستی را که آن‌ها را به خطر می‌اندازد ، ببندند، تا زمانی که این شرکت در عرض ۱۴ روز درخواست استیناف دهد.

اما حتی پس‌ازآن درخواست نمرده است. شرکت فن‌آوری و دولت آمریکا وارد یک فرآیند  پیچیده می‌شوند که به‌موجب آن‌یک دادگاه نیازهای اطلاعاتی دولت را در برابر اختلال / قانون نقض قانون که بر شرکت فن‌آوری تحمیل می‌شود ، متعادل می‌کند.

  • مقرراتی برای آزادی مدنی و حفظ حریم خصوصی

قوانین فضای ابری اجازه جمع‌آوری داده‌ها از طیف گسترده‌ای از خدمات را می‌دهد. اما، با یک لطف اندک برای حفظ حریم خصوصی و آن این است که توافق‌های اجرایی نمی‌توانند هیچ دولتی را وادار به رمزگشایی داده‌ها کنند. در برخی موارد، رمزگشایی داده‌ها بسیار دشوار است و دولت احتمالاً زمان را بر روی منابع اطلاعاتی مانند WhatsApp یا Telegram هدر نمی‌دهد (شاید ازاین‌جهت است که watsapp به‌عنوان یک پیام‌رسان امن شناخته‌شده است زیرا رمزگشایی داده‌های آن زمان زیادی را لازم دارد).

بااین‌حال، بسیاری به این نکته اشاره می‌کنند که درحالی‌که این مقررات “از آزادی‌های مدنی و حفظ حریم خصوصی” حفاظت می‌کنند، نمونه‌های متعددی از ارگان‌های دولتی وجود دارند که این قوانین را نقض می‌کنند. بنابراین، چه چیزی در مورد این مواد از شهروندان در برابر جمع‌آوری داده‌های بیشتر محافظت می‌کند؟پاسخ ساده است:
شما باید به نیروی انتظامی و دولت اعتماد کنید تا کار درست را انجام دهند!

تأثیر قانون CLOUD بر حریم خصوصی شما

آیا قوانین فضای ابری حریم خصوصی شمارا تخریب می‌کند؟ این مسئله بستگی به آن چیزی دارد که شما می‌خوانید. علاوه بر این، بستگی به این دارد که شما به چه کسی اعتماد دارید. برخی ارگان‌ها استدلال می‌کنند که این یک گام خطرناک و ضرورتاً برگشت‌ناپذیر در قبال عدم امنیت داده‌های کاربران است.

من کارشناس پشتیبانی شرکت و یکی از نویسندگان سایت پرولاین هستم. هدف ما افزایش رضایت مشتری و سرعت بخشیدن هرچه بیشتر در پاسخگویی به مشتری است. همچنین شرکت پرولاین در تلاش است تا با بالابردن آگاهی و دانش مشتریان آنها را در جریان آخرین اخبار و مطالب اخیر تکنولوژی و امنیت قرار دهد.

پاسخ دهید

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.

سبد خرید شما خالیست!